Tuesday, August 16, 2011

Στην Αμερικα


Έφτασα και πάλι στην Αμερικα, στο ήσυχο και λιθαργικο Μιντγουεστ, μακριά από τα βάσανα του κόσμου, την οικονομική κρίση, την ανεργία, τους αγανακτισμένους με τα τσαντηρια τους παρκαρισμενους μήνες στις πλατείες, τους ταξιτζήδες να μας κάνουν δήθεν τη ζωή πιο δύσκολη, αλλά τελικά μάλλον βρήκαμε τρόπους να κάνουμε τη δουλειά μας χωρίς αυτούς.
Στην Αμερικα λοιπόν και πάλι να παλεύω με μια ζωή μονοτονη μα σίγουρη, να καθαρίζω και να περιποιουμαι τους κήπους του σπιτιού μου, να βάζω σε τάξη τα πράγματα μου και καθε τόσο να με πιάνει διάθεση φυγής και να θέλω να πάρω το πρώτο αεροπλάνο να ξαναβρεθω στη χώρα της γλυκειας ανασφαλειας, εκεί που μιλούν τη γλώσσα μου, εκεί που η μυρωδιά της θάλασσας με τραβάει από τη μύτη τα πρωινά όταν βγαίνω από το σπίτι μου.
Εδώ μυριζω το φρεσκοκομμενο γρασίδι, χαζευω τα πουλιά που πετούν στα δέντρα μου, τα ακούω να κελαηδουν πρωί πρωί όταν ξυπναω.
Η ζωή μου μοιρασμενη σε δυο πραγματικότητες τελείως διαφορετικές. Θα ήθελα να μπορούσα να διαλέξω τη μια απο τις δυο, αλλά δεν γίνεται. Έτσι και γω θα είμαι για πάντα πολίτης του κόσμου, αυτού της γεωγραφίας και του αλλου, του ονείρου.