Ουρανός μαβής, κλαδιά κατάμαυρα σαλεύουν στον άνεμο.
Φυσάει αέρας και φέρνει το σκοτάδι.
Ανάβουν ένα-ένα τα φώτα της πόλης, ενώ αλλού,οχτώ ώρες πιο μπροστά,
σε άλλη χρονική άτρακτο, τα φώτα σβήνουν, ο κόσμος πηγαίνει για ύπνο,
αύριο ξημερώνει νέα μέρα.
Εκεί στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, ο αγαπημένος ξενυχτάει.
Κοιτάζει το βίντεο που του εστειλα. Φυτά που κυματίζουν ηδονικά, ψηλά σε ταράτσα.
Φυσάει αέρας δυνατά και παίρνει μαζί του φύλλα από τα δέντρα, σκόνη, σχέσεις ληγμένες.
