Μετά από τόσες εκατοντάδες μέρες
που τον περιμένω,
η αναμονή έγινε σπίτι μου.
Ο χρόνος μια μεταξωτή κλωστή,
κουκούλι που τυλίγμενη μέσα του,
μετράω την απόσταση που μας χωρίζει.
Έμαθα να κατοικώ την αναμονή
και να αλλάζω.
Φυτρώνουν τα φτερά μου,
μεγάλα και χρωματιστά
και από ταπεινό σκουλίκι
μεταμορφώνομαι σε πεταλούδα.
Μια πεταλούδα όμορφη και λαμπερή,
να τον ξαφνιάσει η αλλαγή
όταν συναντηθούμε.
